Η αρχιτεκτονική πρόταση αξιοποίησε τις ιδιαίτερες ποιότητες του διαμπερούς, γωνιακού διαμερίσματος, με τα μεγάλα ανοίγματα και τον φυσικό φωτισμό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Βασικός στόχος ήταν η διάχυση του φωτός στο εσωτερικό και η ανάδειξη των υλικών και των υφών, μέσα από μια σύγχρονη σύνθεση με διακριτικές ethnic αναφορές.
 

Καθοριστική επέμβαση αποτέλεσε η αποδόμηση της τυπικής κάτοψης της δεκαετίας του ’90. Η κατάργηση των τοιχίων μεταξύ σαλονιού, κουζίνας και διαδρόμου, καθώς και η χρήση διαφανών υαλωτών πετασμάτων, δημιούργησαν μεγαλύτερη χωρική συνέχεια, ελεύθερη ροή και οπτική σύνδεση των λειτουργιών.
 

Η πατητή τσιμεντοκονία, η φυσική ξυλεία, οι μαύρες μεταλλικές λεπτομέρειες και τα αιωρούμενα έπιπλα συνθέτουν μια ήρεμη, γήινη ατμόσφαιρα. Στο κέντρο της σύνθεσης, το επανασχεδιασμένο τζάκι λειτουργεί ως λιτό γεωμετρικό εστιακό σημείο, σηματοδοτώντας τη νέα ταυτότητα του χώρου.